μα εγώ δεν ξέρω ρίμες

Καλημέρα/σπέρα σας,
Καταρχήν θα ήθελα να φέρω στην προσοχή σας (bring to your attention) την δημοσίευση του Μήτσου την οποία διάβασα σήμερα και με την οποία συμφωνώ (εννοώντας ότι δεν λέει κάτι παράλογο, τουναντίον, μιλάει σταράτα και τσεκουράτα).

Θα ήθελα να προσθέσω όμως και την σημερινή μου εμπειρία συμπληρώνοντας/αντικρούοντας αυτήν την εικόνα και γνωρίζοντας πόσο έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα στην χώρα μας.

Οι ώρες είναι κατ’εκτίμηση.
22:30 Αναχώρηση από το σπίτι προς κέντρο για μια [πολύ] σύντομη δουλίτσα.
22:45 Άφιξη στην Pizza Dominos για παραγγελία πακέτο (Β. Όλγας)
22:47:00 Ομάδα Άμεσης Δράσης περνάει από μπροστά (με μηχανές)
22:47:30 Ομάδα Άμεσης Δράσης περνάει από μπροστά (αρχίζω να αναρωτιέμαι τι γίνεται)
22:50 – 22:05 Καπνίζω 2 τσιγάρα μέχρι να ετοιμαστεί η παραγγελία
22:06 Δέχομαι κλήση από κινητό:
– Είστε ο τάδε που μένει στην τάδε οδό;
– Μάλιστα
– Έχει χτυπήσει ο συναγερμός και η πόρτα σας είναι ανοιχτή
– Είμαι στο ύψος της Φλέμινγκ και έρχομαι αμέσως
– Ελάτε σας περιμένουμε
22:15 Φτάνω στην είσοδο της πολυκατοικίας που μένω

Αντικρίζω περίπου 20+ αστυνομικούς, οι πιο πολύ στην είσοδο, αλλά και αρκετοί διασκορπισμένοι στους γύρω δρόμους.
Ανεβαίνω με 4-5 στον όροφο που μένω. Αντικρίζω και άλλους αστυνομικούς έξω και μέσα από το σπίτι.

Πιθανολογείται ότι μάλλον πάνω στην βιασύνη μου κλείδωσα ενώ η πόρτα ήταν ανοιχτή(!!!). Με μια γρήγορη έρευνα διαπιστώνω ότι δεν λείπει κάτι. Δίνω τα στοιχεία μου τους ευχαριστώ και κλείνω την πόρτα.

Σίγουρα δεν ζούμε στην πιο ασφαλή χώρα του κόσμου. Σήμερα όμως ένιωσα ένα αίσθημα ασφάλειας που είχα καιρό να νιώσω σε αυτήν την χώρα. Αυτούς τους ανθρώπους θα ήθελα να ευχαριστήσω (και) από εδώ.