Archive for the ‘songs’ Category

της Χαλιμάς τα παραμύθια

Tuesday, March 23rd, 2010

Της Χαλιμας τα παραμύθια Από τον δίσκο “Τραγούδια και μπαλλάντες” (1977) © LYRA
Μουσική Γιάννης Σπανός
Στίχοι Δημήτρης Ιατρόπουλος
Ερμηνεία Κώστας Καράλης.

(via georgeabout1)

jivaeri

Wednesday, October 21st, 2009

Από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το έκανα και twit και _ΙΣΩΣ_ είναι λόγος για να υπάρχουν τέτοιες εκπομπές.

απολαύστε τον Βασίλη Παχή λοιπόν:

[edit]
μετά το σχόλιο του Μήτσου, παραθέτω και την ερμηνεία του Τερζή
[/edit]

κυνηγούσα τ’ όνειρο για να μάθω την αλήθεια.

Friday, September 18th, 2009

Μια φορά κι έναν καιρό
όπως λεν’ τα παραμύθια
κυνηγούσα τ’ όνειρο
για να μάθω την αλήθεια.

Να ‘ναι ήλιος, να ‘ναι αστέρι;
Ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
μοιάζει με καρδούλα κλειστή;

Μια φορά κι έναν καιρό
κάποιος άγγελος διαβάτης
σ’ ακρογιάλι λαμπερό
είχε γράψει τ’ όνομά της.

Μα σαν πέρασε τ’ αγέρι
ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
να ‘ναι σα μια σπίθα σβηστή;

Μια φορά κι έναν καιρό
στην φωτιά και στον αγώνα
την αντίκρισα θαρρώ
σαν μια κόκκινη σταγόνα.

Μα πριν βγει το καλοκαίρι
ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
να ‘χει στη ζωή ξεχαστεί.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη

via Άγις & andreaskokk

Non ti scordar mai di me – (Giusy Ferreri)

Monday, August 10th, 2009

και μια που μόλις γύρισα από μαγευτικές διακοπές στην γραφικότατη Σαρδηνία, ένα πανέμορφο τραγουδάκι από την Giusy Ferreri, με υπότιτλους από τον ΝΕΟΚfire.
Enjoy…

Μη με ξεχάσεις ποτέ

Αν ήσουν εδώ μαζί μου απόψε
θα χαιρόμουν και το ξέρεις.
Ακόμα και το φεγγάρι θα ήταν καλύτερο
που τώρα είναι μικρότερο από ποτέ.
Θα ξεφορτωνόμουν ακόμα και τη νοσταλγία
που από μακριά
έρχεται για να με πάρει.
Από την αγάπη μας, μόνο ένα ξενύχτι
που θα το σβήσει ο χρόνος
και τίποτα δε θα επιζήσει.

Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε καμία συνήθειά μου
Στο κάτω κάτω ζήσαμε μαζί
και αυτό δεν είναι μόνο μια μικρή λεπτομέρεια
Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε το πιο εκπληκτικό παραμύθι
που έχω ποτέ γράψει
ένα καλό τέλος είχε προβλεφθεί και ήταν απολαυστικό.

Ίσως ήταν και λίγο δικό μου λάθος
το να πιστεύω πως θα κρατούσε για πάντα.
Μερικές φορές όλα ξεθωριάζουν
και φεύγουν χωρίς προειδοποίηση.

Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε καμία συνήθειά μου
Στο κάτω κάτω ζήσαμε μαζί
και αυτό δεν είναι μόνο μια μικρή λεπτομέρεια
Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε το πιο εκπληκτικό παραμύθι
που έχω ποτέ γράψει
ένα καλό τέλος είχε προβλεφθεί και ήταν απολαυστικό.

οοο μη με ξεχάσεις…
οοο μη με ξεχάσεις…

Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε καμία συνήθειά μου
Στο κάτω κάτω ζήσαμε μαζί
και αυτό δεν είναι μόνο μια μικρή λεπτομέρεια
Μη με ξεχάσεις ποτέ
ούτε το πιο εκπληκτικό παραμύθι
που έχω ποτέ γράψει
ένα καλό τέλος είχε προβλεφθεί και ήταν απολαυστικό.

μετάφραση via lyricstranslate.com

ΥΓ: Γιώργο, εσύ που δεν τραγουδάς.. ξεκίνα πρόβες, ο Οκτώβριος είναι κοντά και η κιθάρα κουρδισμένη. 🙂

και ένα videaki…

Monday, May 25th, 2009

Ο Μήτσος ένιωθε λίγο hip-hop σήμερα και σκέφτηκα να του θυμίσω κάποιες βραδιές στον Σταυρό του Νότου
Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Μελίνα Κουρσούμη. Όσο για τον τίτλο…
…τον γράφει ψηλά 🙂

Κείνο που με τρώει…

Sunday, May 10th, 2009

…κείνο που με σώζει
είναι π’ ονειρεύομαι
σαν τον καραγκιόζη

Φίλους και εχθρούς
στις φριχτές μου πλάτες
όμορφα να σήκωνα
σαν να ‘ταν επιβάτες
(via stixoi.info)

Ευγένιε σε ευχαριστούμε για όλα. Καλό ταξίδι.

Να παίζει το τρανζιστορ….

Wednesday, March 18th, 2009

Ακούγοντας το πρωί πηγαίνοντας στην δουλειά το ραδιόφωνο όπως το φαντάστηκα, το οποίο έχει περιγράψει πολύ καλά ο acro, έμαθα και άκουσα τους transistor. Γι’άυτό, μέσα από αυτό το βό^Ηάθρο της ενημέρωσης, σας προτείνω να τους ακούσετε. 🙂

Ο μπαγάσας

Tuesday, March 17th, 2009

Σαν σήμερα πριν από 21 χρόνια στον “χώρο προετοιμασίας” όπως έλεγε το σπίτι του αυτοκτόνησε ο συνθέτης, τραγουδιστής και στιχουργός Νικόλας Άσιμος. Το πραγματικό του επίθετο ήταν Ασημόπουλος. Ήταν μία περίπτωση ιδιαίτερα αντισυμβατικού καλλιτέχνη, κυρίως όσον αφορά στον τρόπο ζωής που επέλεξε ο ίδιος για τον εαυτό του. Οι συμπεριφορές του και τα τραγούδια που έγραψε θεωρήθηκαν συχνά προκλητικά. Υπήρξε ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, που ιδεολογικά δεν άνηκε σε κάποιο χώρο.ο ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε την “ταξινόμηση” σε κάποια ιδεολογία. Ο Άσιμος ήταν αρχικά αριστερός. Όμως, απέκτησε αναρχική συνείδηση λίγο αργότερα και στην συνεχεια ξεπερασε και τους αναρχικους δεν επιθυμούσε να του κολλανε ταμπελες.
via ypotheto

video

διοσμαράκι!!!

Thursday, February 5th, 2009

Από το άλμπουμ της Κατερίνας Παπαδοπούλου – αμυγδαλάκι τσάκισα,
σας προτείνω ένα παραδοσιακό Δωδεκανήσων, στον ρυθμό του Τζιβαέρι.
και να θυμάστε: η πειρατεία σκοτώνει την μουσική!

μια βραδιά στην σαλ(λ)ονίκη…

Saturday, January 10th, 2009

Ήμουν τυχερός που ο AkisA μου πρότεινε να πάω στο Vogue για να ακούσω τους ΑΤΜΑ! Και ο χώρος και το συγκρότημα εκπληκτικά και δημιουργούνε μια ατμόσφαιρα που συναντάς δύσκολα ακόμα και στην Αθήνα. Πριν και μετά το live, πολύ δυνατές μουσικές επιλογές. Το service, αν και γινόταν χαμός, άψογο. Ό,τι άλλο και να πω δεν θα περιγράψει με σαφήνεια το υπέροχο σκηνικό. Και επειδή εγώ θα ξαναπάω σίγουρα σας το προτείνω 🙂